Babcia w Laosie IV

Na początku listopada przyleciała do nas w odwiedziny babcia Ela. Tym razem to ja poleciałam do Bangkoku po Mamę, a że miałyśmy sporo czasu pomiędzy lotami, pojechałyśmy w odwiedziny do Jima Thompsona (opisałam to miejsce na blogu w poście "Bangkok dzień II" z 10/2016).

Najpierw coś na ząb.

 

A potem zwiedzanie domu i ogrodu.

Wieczorem dotarłyśmy do Vientiane. Synek czekał na lotnisku :)

A potem wciągnęło nas życie codzienne.
Co drugi dzień rano chodziłyśmy na siłownie i basen w fitness klubie mieszczącym się na ostatnim piętrze hotelu Rashmi Plaza.

Potem obowiązkowo lunch w którymś z naszych ulubionych miejsc.

A wieczorem życie towarzyskie.

Weekendy były basenowe.

 W imieniny Elżbiety.

Jednego wieczora Misia zabrała Babcię na koncert współorganizowany przez szkołę na rzecz pomocy poszkodowanym w niedawnej katastrofie tamy na południu Laosu w prowincji Attapeu. Dzieciaki ubrane były w regionalne stroje różnych laotańskich grup etnicznych.

Aż nadszedł grudzień i  smutny dzień rozstania...

Ale zanim Babcia wyleci, możemy się jeszcze cofnąć wspomnieniami do weekendu nad jeziorem Nam Ngum... :)

Niedaleko pada jabłko od jabłoni

Ola zadebiutowała jako modelka. Przez znajomych dostała  propozycję wzięcia udziału w pokazie laotańskiej biżuterii ze złota i brylantów. Po jednej próbie była gotowa, wyssała to z mlekiem matki ;)

Pokaz był częścią większej imprezy, brylanty były motywem przewodnim.

A potem na wybieg wkroczyła nasza gwiazda, w czerwieni i złocie :)

Pełen profesjonalizm :)

Moje maleństwo...

Halloween 2018

Nadszedł długo wyczekiwany przez Misię Halloween. W końcu doczekała się prawdziwej, wieczornej imprezy organizowanej przez szkołę.
W programie był nawiedzony dom (atrakcja numer 1 z dłuuugą kolejką do wejścia ;)) i występy taneczne uczniów na scenie. Na dodatek wydarzenie to odbywało się w kampusie szkoły średniej, u Oli, więc Misia była tym bardziej podekscytowana taką "dorosłą" imprezą.
My, trochę mniej podekscytowani poszliśmy też, nie mogliśmy przecież zostawić Miśki samej na pastwę tych wszystkich strachów.. ;)

Czyż nie wyglądamy upiornie..?

Nawiedzony dom był przygotowanym i obsługiwanym przez uczniów labiryntem strachu, tu ktoś wrzasnął znienacka, tam ktoś złapał za rękę zza ściany, straszne twarze wyłaniały się z mroku a bujany fotel w pokoju sam się bujał...
Misia przeszła całość... z zamkniętymi oczami :))) Ale było fajnie!

A potem już tylko same przyjemności. Zestrzeliłam Misi sowę na strzelnicy, zakupiliśmy chrupki w ciekłym azocie i zasiedliśmy na widowni w oczekiwaniu na występy, w tym występ Oli z grupą.

Puszczamy dymka ;)

Ola i jej grupka taneczna.